سوزن خشک
(Dry Needling)

موارد کاربرد سوزن خشک:
- تاندونیت
- اسپاسمهای عضلانی
- مشکلات لگن
- سر دردهای میگرنی و تنشی
- اختلالات ستون فقرات
- اختلالات حرکتی تکراری مانند سندرم تونل کارپال
- تریگر پوینتهای عضلانی گردن و کمر
- مشکلات فک و دهان مانند اختلالات مفصل گیجگاهی فکی یا TMJ
تکنیک درمانی سوزن خشک یا درای نیدلینگ توسط فیزیوتراپیستها برای درمان درد مایوفاشیال انجام میشود. کلمه “مایوفاشیال” از ریشه مایو که به عضله اشاره دارد تشکیل شده است. گاهی اوقات در عضلات گرههایی ایجاد میشود که به آنها نقاط ماشهای گفته میشود. این گرهها بسیار حساس هستند و هنگام لمسشدن میتوانند دردناک باشند. آنها همچنین اغلب علت درد ارجاع شده هستند یا در واقع همان دردی که قسمت دیگری از بدن را درگیر میکند. فیزیوتراپیستها سوزنهای نازکی را از طریق پوست وارد این گرهها میکنند. از این سوزنها برای تحریک بافت استفاده میشود و نه برای تزریق دارو. سوزن خشک سبب میشود که الگوی حرکتی عضلات به حالت طبیعی باز گردد و بسته به اینکه چه نوع دردی درمان میشود و میزان گرفتگی و آسیب آن چقدر است، ممکن است سوزنها به صورت عمیق یا سطحی قرار گیرند.
در برخی موارد مانند شرایط بارداری، ترس از سوزن، افرادی که قادر به درک درمان نیستند، افرادی که به صورت مداوم از داروهای کاهش غلظت خون استفاده میکنند، و همچنین افرادی که به تازگی جراحی کردهاند استفاده از درمان سوزن خشک جایز نیست.
فیزیوتراپیست با انجام عمل نیدلینگ باعث آزاد شدن عضلات و بهبود درد و کاهش فشار عضله میشود. در مواردی که آسیب بیمار حادتر میباشد از روش تخصصیتری به نام الکترونیدلینگ یا الکتراکوپانکچر استفاده میشود. در این روش پس از وارد شدن سوزنها به عضله جریانهای برق با فرکانسهای مختلف وارد میشود که باعث میشود گرفتگیها در قسمت عمقیتر نیز بهبود یابند.
